GİTTİM…

GİTTİM

 

Özledim… Seni, sen varken yanımda beni… Her sabah yataktan bir umut kalkıp, her akşam “Yarın sabah güzel bir gün olsun.” diye dua etmeyi… Umutlarla geçirip hayatı gözyaşlarıyla bitirmeyi…

 

Sevdim… Birçok seni, en çok seni… Geceleri Ay Kardeşi izler, sabahları Güneşle selamlaşırdım. İçimde tek bir umut hep bir umut taşır, yalnız birini düşünür, yalnız bir sevgiyi yaşar, yalnız bir ana takılıp kalırdım. Ben kendime Seda, yalnızlığıma Diyojen, hayallerime Yarın, umutlarıma Gelecek, sevgime Olacak diye isim verdim.

 

Bekledim… Günlerce seni, gecelerde yine seni, yarınlarda gölgeni, kalbimde resmini bekledim. Ne sen geldin, ne gözlerin… Ben sana yetmedim…

 

Ağladım… Gözümden süzülen ilk damla ne anlama geldiğini bilmediğim bir ıslaklıktı. İçimde kopan son fırtına seni bana yazan kader, beni sana bağlayan aşktı. Şimdi bir kar tanesi kadar umudum olsa kapının önünde yatar, gözünün bebeğine bakar, sana sihirli kelimeyi fısıldardım: SENİ SEVİYORUM…

 

Unuttum… Hani alzaymır hastası bir insan geçmişi bugün gibi hatırlar da bugünü bir türlü kazıyamaz ya belleğine ben de öyle unuttum. Senden öncesi yok hafzalamda, senden sonrası yok. Hani seninle geçen birkaç senelik ömrüm var ya o kadar yaşamışım sanki hayatı, gerisi de yok, ilerisi de. Hepsini unuttum…

 

Kaybettim… Sahip olduğu tek şeyi kaybetse biri nasıl yanar içi, anne için çocuğu, hasta için ilacı, yolcu için arabası, kayıp için pusulası, yoksul için parası, insan için hayatı… Ben sahip olduğum tek şeyi kaybettim…

 

Aradım… Çölde su arayan bedevi gibi seni köşe bucak santim santim kilometrelerce aradım. Nefesini kaybetmiş astımlının spreyini araması gibi aradım seni, aslanın elindeki son yemi ceylanı araması gibi aradım. Bulamasam ölecekmişim gibi aradım…

 

Bulamadım… Sen dünya cehenneminde kendi cennetini yaratmış saklı diyarları mesken tutmuş, yasak meyveleri tatmışsın. Ben ne kadar uğraşsam kovulmaktan kurtulamadın, dünyayı talan ettim seni bulamadım…

 

Gittim… Dünyanın içinde olduğu bile meçhul, kimsenin uğramadığı, birbirini özleyen, seven, bekleyen, birbiri için ağlayan, birbirini unutan, kaybeden, arayan ve aradığını bulamayan kimsenin olmadığı, yani kimsenin yaşamadığı bir yere gittim…

 

Dönmedim… Olmadığın bir hayata dönmek istemedim. Kendi krallığımda seni içimde taşıyarak yaşadım ve hep gelmeni bekledim… Çünkü ben seni çok sevdim…

 

SEDA NUR KURT

Yorum Bırakabilirsin, veya Sitenden trackback verebilirsin.

“GİTTİM…” Yazısı İçin Yorum Yok

  1. Ensar KILIÇ dedi ki:

    Yeni bir tarz gibi ama oldukça güzel bir anlatım, tebrikler…

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum