şu yaşamak

bir sevmek ısmarladım daha demin,
konuşmazken kalbim hiç beş dakikalık otobüs molalarında.
camla geçen diyaloglarımı size de anlatsam…
heybetli bir iki cümle şu yaşamak.

daha demin söyledim, bir sevmek ısmarladım;
çokça akşamüstü serp dedim, “benimki acılı olsun”
yakacakmış zaten geleceğin metâneti
cehennemi boylama yeri şu yaşamak.

huzursuzluklar biriktirdim, şimdi hesap ödeme vakti
masaya birkaç ölüm bıraksam da “üstü kalsın” desem…
her gece bir şehir tabelası önünde yeniden ölsem.
ağırlığınca sussam şu beyinlerin karşısında,
bir sevmek ısmarlasam yaşamın en ortasında.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum