yasak şiir

içimden çıkarıyorum kelimeni,
karıncalar çoğalıyor.
şiirin nasıl bir şey olması gerektiğinden bahsediyor
kirpiğin.
şimdi yeniden okuyorum -zamanın öldüğü bir akşam-
insan yaratılışını mitolojinin.

güvercinlere saygı duyunuz
o en büyük yardımcısıdır mektubun
yollarla olan savaşının/
bir mağlubiyet,
bir ölüm gerektirir.
-cesetlere yağmalı mıdır-
anlık öfkesi bulutun.

şimdi ardımsıra
çamurlu ciğerin
yasak bir meyveyi yemektesin.

yüzün
cenneti parçalıyor
omurgası çürük bir Sırat
gibi gülmeyi öğretip
gidiyor musun?

güvercinler var,
içi yola sapmış tabut..
ve kızıyor hep
mektup, karınca, bulut.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum