Hayal-i Düşününce

Yıldızlar firarda bu gece
Küme küme yol alıyorlar mutluluğa
Kendimden geçtim hayal-i düşününce
Zaman eritiyor kaf dağındaki buzları
Akıl zorluyor en olmaz bilmeceleri
Adım atacak mecalı yok duygularımın
Özledim, daha önce özlemediğim yanını
İşte bir sevginin daha sonu
Yaklaştı ecel kaptı ruhu
Gökte bir ip var beni saracak
Ne de zor ki aşkın gözyaşı kuruyacak
Odamdaki tütsü seni anacak en olmaz vakitte
Sevgi, gönüle düşen ateştir
Söndürülmesi malum, sudur
Tasavvuf ehli pınarlar kuruttu söndürmek için
Bense boşa salıyorum pınarları,
Kuruyan aşkın yeşermesi için
Şiir ne garip şeydir ki;
Olması gerektiği gibi akar kaynağında
Beklemez akıl darağaçında dökülür dile
Sonrası yarin gönlüne…
En acımasızıda yüreğimin acıması
Kanla revan olan cesedim
Gömülmeye mahkum bir dilenci
Sen gece ol ben gömülürüm sol yanına
Ya da boş ver;
En iyisi sen ay ol yatayım kavıslı gönlüne…

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum