Gece ve Ben

Gece ve Ben

 

Ben geceye aşığım

Gece hayran bana.

İyi anlaşıyoruz, karanlık bir yanımız sürekli,

Ama aydınlıklar saklı bir yanımızda da.

Onun ay ışığı var mesela,

Benim içinse gözlerin.

İkimizde gizemliyiz mesela,

Geceyi çözmeye çalışıyor kimileri,

Kimileri gecenin içinde beni.

Tamamlıyoruz birbirimizi.

Ben geceye aşığım, gece hayran bana.

Anlatıyorum da anlatıyorum.

Gözünü kırpmadan dinliyor beni.

Sitemlerim oluyor arada,

“Çok seveni ayırdın, hainsin! “ diyorum.

Susuyor, biliyor ya suçunu.

Kapısını çalıyorum zor anlarda, sığınıyorum ona.

Alıyor beni hiç ses etmeden koynuna.

Şiirler, şarkılar yazıyorum, söylüyorum ardından.

Bir şeyler paylaşmanın masum coşkusuyla.

Yine sessiz sessiz dinliyor beni.

Ben geceye aşığım, gece hayran bana.

Bazen süslenip çıkıyor karşıma,

Yıldızlarını saçmış, bulutlarını dağıtmış

Süzülüyor karşımda.

Bende uzun uzun izliyorum onu,

Kötülük ettiği zamanlar da oluyor.

Kızdığından mı bilmem, ağlatıyor arada.

Nefeslerimi boğazıma düğümlüyor.

Yine ona bakarak susuyorum,

Yaşamayı anımsatıyor adeta.

Ben geceye aşığım, gece hayran bana.

Ayrılmaz ikili oluyoruz,

O bana dert verse ben devası oluyorum.

O bana dar gelse, yine kollarına koşuyorum.

Gizemleri ürkütüyor kimi zaman,

Yine de vazgeçemiyorum ondan,

Söylemediğim şeyler de var ona.

Ben sana aşığım aslında.

Gece kızgın bana,

Ben geceye aşığım,

Gece hayran bana…

 

Ayşenur YILDIZ

 

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum