Dil İçerisindeki Özel Diller: Jargon, Argo ve Kişisel Dil

Dillerin belirgin kullanılma alanlarında özel diller oluşur. Özel dillere dilce adı da verilir. Dilceler, günlük dil ve ölçünlü dil dışında kalan kendine özgü bir ifade alanını tanımlar. Özel dillerin günlük yaşamda iletişim amacıyla müracaat ettiğimiz dillerden en büyük farkı, dilcelerin belirli topluluklara ya da bireylere hitap etmesi yani sınırlı bir kullanımı olmasıdır.

Özel diller üçe ayrılır:

Jargon: Belirli bir meslek grubunun kendi arasında kullandığı özel kelimelerden oluşan dilcedir. Bu meslek grubunda çalışanlar kendi Aralarında oluşturdukları bu dil ile hızlı bir iletişim sağlayabilirler çünkü işleri ile ilgili kullandıkları kelimeler doğrudan teknik ayrıntılar içerir Böylece daha az kelime ile daha çok şey anlatabilirler Örneğin dil bilimcilerin kendi aralarında kullandıkları gerindium, lokatif , faktatif gibi kelimeler dil bilimi jargonunun bir parçasıdır.

Argo: Günlük kullanılan dil ile ölçünlü dil dışında kalan özel dillerdir. Bu dillerin jargondan farkı, herhangi bir iş ya da meslek grubu tarafından kullanılmamalardır. Argo, ortak sosyolojik özellikler gösteren grupların kendi aralarında belirli imlerle oluşturdukları özel dillere denir. Örneğin hapishanedeki insanların yalnızca kendilerinin anlayabileceği sözcük ve deyimlerden oluşturdukları hapishane argosu, argoya örnek gösterilebilir. Argo içerisinde yer alan kelimelerin büyük çoğunluğu gündelik dilde kullanılan kelimelerin farklı bir anlam katmanında kullanılmasıyla oluşur.

Kişisel dil: Bir kişinin kendi hayal dünyası, edebi zevki ve hayat görüşü çerçevesinde oluşan dilcedir. Öyle şair ve yazarlar vardır ki onların eserlerini okuduğumuzda eserlerinde kullandıkları dile bakarak metnin yazarının kim olduğunu söyleyebiliriz. İşte bu durum, kendilerine özgü bir üsluba sahip kişilerin dil içerisinde kendi seçimleri ile oluşturdukları sözcük dağarcığını göstermektedir. Kısacası kişisel tercihlerle oluşan ve bir kişinin üslubunu temsil eden sözcük dağarcıklarına kişisel dil denilir. Örneğin, bir şairin şiirlerinde gemi kelimesi ile ölümü kastetmesi onun kişisel bir dil oluşturduğunu gösterir. Yine bir öykücünün, öykü içerisinde kullandığı “çay” kelimesiyle samimiyete vurgu yapması da, yazarın kullandığı kişisel dilin bir parçasıdır.

Kişisel dil kullanımında kelimelerin çağrışım değerleri ön plana çıkar. Bunun yanında mecaz ve yan anlamlardan da yararlanılabilir.

Bu yazının tüm hakları simitcay.com’a aittir. İzinsiz farklı bir yerde yayımlanamaz.

Yorum Bırakabilirsin, veya Sitenden trackback verebilirsin.

Yorum Bırak

Powered by Webmaster Forum