‘EDEBİYAT SÖZLÜĞÜ’ için Kategori Arşivi

Düzyazı (Nesir)

Düzyazı, Türk Dil Kurumu tarafından “şiir olmayan söz ve yazı, nesir, mensur, inşa” olarak tanımlanmaktadır. Batı dünyasında ise düzyazı daha çok Eski Fransızca bir kelime olan “prose” ile karşılanmıştır. Düzyazı yazılı dilin doğal biçimidir. Bu biçimde, tablolaştırma veya sıralama yapılmaz. Yani her cümle kendisinden sonra gelen cümle ile söz dizimsel ilişki içerisindedir. Günlük iletişimde kullanılan […]

Dize ve Anjambman

Şiirsel yapılarda bulunan tek ölçümlü çizgilere dize denir. Basit anlamda, şiirin her bir satırı bir dizeyi oluşturur. Türk Dil Kurumu “dize” kelimesini şiirin satırlarından her biri, mısra olarak tanımlamaktadır. Bununla birlikte, Batı şiirinde dize kavramı geleneksel olarak stanza yani dörtlük olarak bilinen nazım biriminin yerine de kullanılmaktadır. Ancak Türk edebiyatı retoriğinde böyle bir kullanım yoktur. […]

A

B

BİLİNÇ AKIŞI: Roman ve hikâyede başvurulan bir anlatma yöntemidir. Boynukara, bilinç akışı yöntemini “Bir roman kişisinin zihninden geçen gelişigüzel ve us dışı izlenimlerin akışını kayda geçirmeyi amaçlayan edebî bir teknik.” olarak tanımlamıştır. (Boynukara:1997,27) Bilinç akışı tekniği bireyin iç dünyasını okura sunmadaki etkili anlatımıyla dikkat çeken bir yapıya sahiptir. Bu yönüyle çağrışım, bilinç akışı tekniğinin vazgeçilmez ilkelerinden biridir. Aslında bu […]

C

Ç

D

E

EDİSYON KRİTİK: Karşılaştırmalı, tenkitli metin yayımına verilen ad. Birden çok el yazma veya matbu nüshası bulunan ve bu nüshalar arasında farklılıklar taşıyan bir edebî eserin söz konusu edilen nüshaların karşılaştırılıp farklılıklar tespit edilerek aslına en yakın ve en doğru şeklinin elde edilip yayımlanması işi. Buna “tenkitli basım” veya “ilmî neşir” de denir. Bu tür yayımlarda nüshalar arasındaki farklılıklar dipnotlarda gösterilir; ayrıca gerekli görülen durumlarda açıklamalara da yer […]

F

G

Powered by Webmaster Forum