‘Neşe VATANSEVER’ için Kategori Arşivi

Yaşamak Üzerine I

  Ne yani azizim ÖLDÜK-MÜ? Bilakis YAŞAMAK için sebeplerimiz vardı… Kimseler anlamadı. Anlasalardı; Ardımızdan yas tutamazlardı.  

MEVSİM BAHAR-MIŞ!

Ekmek umudun adıydı , Mermi seslerine uyanılan sabahların, Çocuk yüreklerinin çığlıklarının , Kalbi olan Ortadoğu’ da … Petrole susamış inanların , Dünyanın gözü önünde kan içmesiydi , Asıl nankörce olan… Ve asıl vicdansızlık insanlığın, Böyle böyle duyarsızlaştırılması … Vahşeti sıcak yuvasında haber başlığı altında dinleyip , Canı sıkılınca zaplayıp sevdiği diziyi izlemeye koyulmasıydı, İnsanlığın ölmesi… […]

BEN GELDİM!

Çocukça koşuşturmaların ardından, Dizlerinde açılan yaralar gibi değil, Sevdadan yana kalbinde açılanlar… Şefkatli bir babanın öpücüğü bile geçirmiyor, O yaraları… Ya da annenin okşaması saçlarını, O bile yetmiyor geçirmeye bazı acıları… Biliyorumm… Biliyorum ama…  Hadi gül artık… Ben geldimmm. Biraz kırgın. Biraz yorgun. Kırılmış kanatlarımla, Yarım kalmış adımla,           Masallardaki dağların  ardından, Zümrüd-ü anka olamasam da, […]

Gece vurunca yeryüzüne , Ay yüzünü gösterince , Sular kararıp, Belirince yakamozlar. Bir Simurg  gibi kanatlanıp , Çık semaya, Bir nefes çek içine, .. Ve diyordu ya Livaneli ”Havadaki kuş izinden , Geceleyin gök yüzünden canim Güneş topla benim için’

NİSAN YAĞMURLARI

Ve nisan yağmurları, Hiç bu kadar keyfine varmamıştı, Çatlak toprağı ıslatmanın…   Yağmur sonrası , Hiç bu kadar güzel kokmamıştı etraf, Ağaçlar hiç bu kadar yeşil, Martılar hiç bu kadar özgür olmamıştı…   Ve sevgilim; Saçlarım hiçbir  nisan yağmurunda , Böyle  güzel kokmamıştı.   2013   N.V    

HİKMET USTA

Ve bir Pazar sabahı sırtına vurmuştu oltasını hikmet usta, Üstelik güneş mavi atlası yırtıp çıkmamıştı daha… Düşmemişti  akşamdan kalma bir yosmanın yüzüne, Günün ilk ışıkları…. Sabah rüzgarına on vardı… Gün daha uyanmamıştı… Amma işte hikmet usta vurmuştu sırtına oltasını.. Yola koyulmuştu… İçine çekmek için deniz kokusunu. Belli bir şeyler sıkmıştı canını, Gece sabaha kavuşmak bilmemişti, […]

İKİ-ÜÇ SATIRLIK ŞİİRLER I

 İŞ–çi tulumu giymiş, Umutların çocuklarıyız biz… Peki ya siz, Siz bizi ne bellemiştiniz?

DUMAN VE BALIK

Vapur iskelesinden hareket eden, Vapurun tepesinde , Duman misali tütüyorum ben. Sense ara sıra el sallıyorsun, Çıkınca su yüzüne. Ben gökyüzüne karışıyorum, Rüzgar her estiğinde. Sen balıkçılardan kaçıyorsun , Güneş gökyüzüne her değdiğinde…

İNSANLAR …

İnsanlar görüyorum etrafımda, Her biri ayrı hikaye. Kiminin var bir derdi, Kiminin boyunu aşmış hüznü, Öyle ki içlerinden -şehirler- geçiyor, Ve sıcak -ekmeğin buğusu- kalplerinden… Gözlerinden -bir ömür – geçiyor, Hayatlarından- insanlar-…     İnsanlar gör-ü-yorum etrafımda , Kimi bir – illetle- pençeleşiyor, Kimi hayatla -güreşiyor-… İnsanlar onlardan -gidi (-)yor- Kaybediyorlar sevdiklerini… Ömürlerinden -mevsimler geçiyor- […]

Powered by Webmaster Forum
Bu site Ensar Kılıç tarafından geliştirilmektedir.