Yağmur Yağınca

Yağmur Yağınca | Yağmur rahmettir, berekettir, yağmur toprağın özsuyudur şüphesiz. Yağan her damla değdiği her yere dokunur sihirli bir değnek gibi.

Yağmayınca yağmur üzülür insanlar, canlılar, toprak…

Mevsimi olduğu halde bulutlar ağlamazsa insanlar ağlamaya başlar çaresiz. Bereketi ister yaradandan. Bazıları yağmur duasında bulur. İnsanlar, hocalar peşinde koşar etsin diye duasını yağmurun. El açar umutsuz bakan gözler, göklere yönelir bakışlar vermek için müjdesini. Bereket köylüleri sevindirir, alın teri veren çiftçinin umudu olur adeta. Nasırlı eller coşkuyla alkışlar yağmuru. Nasıl sevinmesinler ki bu doğa harikasına. Ürünler gelecek, herkesin yüzü gülecektir.
Toprak, bayram eder, hamurundaki suya kavuşmuştur çünkü. Doya doya içine çeker su damlalarını. Yeni yeşerecek tohumlara ulaştırmak ister, yağmuru müjdelemek ister hemen.
Yağmur fazla yağarsa felaketlere kapı açar. Dereler kaldıramaz bereketin fazlasını, coşar, taşar. Balıklar kıyıya vurur, canlılar ölür. Her yerde seller oluşur, felakete dönüşür yağmur. İnsanlar kederli kederli bakar gökyüzüne kesilsin diye.

Her şeyde olduğu gibi dozunda yağmalıdır yağmur, ne çok fazla ne de az.

Ama bir gerçek vardır ki yağmur yağmaya başlayınca insanın içini farklı duygular kaplar. Yağmur, ruh dünyamızı çok etkiler.

Sadece insanlar ağlamaz ya! Gökyüzü de hassaslaşır bazen, kalbi titrer, kederlenir.

Yağmur yağınca insan sakinleşir, içindeki sıkıntı, dağılan kara bulutlarla yok olur gider. Topraktan gelen ve tekrar toprak olacak insan için yağmur hayat demektir. Herkesin sevdiği toprak kokusu ona huzur verir yağmur sonrası. Belki de ağlayamayan, içi kan ağladığı halde etrafındakilere sezdirmeyen kişilere tercüman olur, gözyaşı olur yağmur…

Adeta yere düşen damlalar, farklı dilden konuşur insanla. Anlatır uzun macerasını bize. Bazen usul usul, tane tane anlatır, bazen de dövercesine hızlı hızlı, kızgın anlatmaya çalışır. Acısını, hıncını bizden almak ister belki de!

En usta müzisyenler kıskanır yağmurun sesini, çıkan ahenge vurulurlar. Bu ses yağmurun değdiği yere göre değişik tınılar verir. Bazen bir evin kiremit çatısından çıkar, bazense derme çatma bir evin saçaklarından çıkar bu ses.

Yağan yağmurun resmi ise en güzel sularda resmedilir.

Yağan her damla suya poz verir sanki. Akan her damla halkalar oluşturur, binlerce halka el ele verir, küçük olduğumuza bakmayın etkimize bakın der gibidir.

Yağmur yağınca yavaş yavaş gökyüzünde bir hareketlilik başlar, kuşlar şükür dansı yapar birlikte. Sağa sola uçuşurlar, bazı kuşlarsa evlerin çatılarında bekler yağmurun dinmesini.

Her yağmur sonrası doğa rahatlar. Bulutların verdiği negatif elektriği, yağmur kokusu alır götürür uzaklaşan bulutlarla… Ağaçlar adeta cilalanmıştır hasret kaldığı suyla, sokaklar bayram temizliğine hazırlanmış, arabalar gelin arabası havasına girmiştir tertemiz.

Yağmur yağınca huzur gelir, sonunda çıkan güneşe göz kırpar gök kuşağı. Cıvıl cıvıl koşuşturan çocuklara oyun alanı oluşturur. Su birikintileri susuzluğunu giderir hayvanların. Tekrar bu muhteşem döngüyü oluşturmak için yükselir ve bulutlara karışır yağmur…

Şehnaz Davutoğlu/Türkçe Öğretmeni

Diğer yazıları:

Türkçemiz Unutuluyor

İngilizce Yazılara Dikkat Edin

Kaybolan İnsanlığımız | Şehnaz DAVUTOĞLU