Gözümün köşesinden akseden yalnızlık, Beşeri değil… Bir damla yaştan akan, Birkaç parça yüzüm, Hiçbir parçam aşina değil… Issızlığın ortasında koca bir kalabalığım. Kalabalığın ortasında koca bir ıssızlığım. Issızım ve kalabalığım. Kamburumun çıktığı günden beri mutluyum. Yüzüme alışamadığımdan beri, Beşeri değil ıssızlığım. Bir tek koridor anımsadığım, Sırtıma yapışan eller, Ellerin keskin uğultusu. Hiçbir sesten çıkaramadığım anlamı, Uğultudan çıkarıyorum. Kamburumun çıktığı günden beri uğultuyum, Ve mutluyum… Gökyüzünden…